ONAFHANKELIJKHEIDSVERKLARING VAN
HET GRAAFSCHAP VLAANDEREN 4 JANUARI 1790
DOOR DE STATEN VAN VLAANDEREN
MANIFEST VAN DE
PROVINTIE VAN VLAENDEREN
DE STAETEN VAN
VLAENDEREN
Aen allen die
dezen zullen zien ofte hooren lezen
SALUYT
Aangezien wy door
eene bezondere en wonderbaere schikkinge der goddelyke voorzienigheyd
getreden zyn in onze eerste voorregten van onafhankelykheyd en
vryheden; en dat wy gebroken hebben den band, door den welken
wy waren vastgehegt aen een Vorstelyk Huys, wiens heerschappye
van het begin aen de waere belangen van Vlaenderen verderffelyk
is geweest, moeten wy in het aenschyn van de geheele wereld onze
stemme opheffen, en zijn wy schuldig getrouw te bewyzen, den
oorsprong, de redenen, de uytwerksels van zoo gelukkige omwentelinge.
Vlaenderen, door
syne gelegentheyd en vrugtbaerheyd, vervoegd aen eene ingeborene
vlyt en behendigheyd van syne Inwoonders, was eene der bloeyenste
Landstreken des werelds, zoo lang het door syne eygene Vorsten
wierd bestierd.
De oude Graeven
van Vlaenderen, en vervolgens de Princen van het Huys van Bourgognen,
geboren, opgevoed, onderwezen in het midden hun'er Onderdaenen,
bezielt met den zelven geest, agteden, verdedigden de Voorregten
en Vryheden van hunne Onderzaeten, de welke inderdaed niet anders
zyn, dan een megeboren regt als Mensch en Borger. Zy erkenden
en eerden het heylig Verbond, plegtig met het Volk in Hulde aengegaen.
De geschillen, de welke zig hier uyt konden verheffen, wierden
in hunne geborte door de tegenwoordigheyd van hunnen Prins zonder
eenig gevolg beslist.
Onder den steun
van zoo eene regtveerdige en zoete Regeeringe, onder de handhaevinge
van 's Lands Vryheden, zag men Vlaenderen zig steygen tot den
hoogsten trap van gezag en luyster.
De Steden van
Gend en Brugge moesten door hunnen glans en rykdom niet wyken
aen eenige andere, zoodanig dat Vlaenderen in het geheel door
Vremdelingen aenzien wierd alse eene eenige stad; en het Hof
van Philippus van Bourgognen onzen Graeve voor het treffelykste
en bloeyendeste van geheel Europa. Het is dien zelven Vorst,
den welken tot Brugge instelde, het verheven Orden van het Gulden
Vlies, weerdig de groote agtinge van alle andere Mogendheden.
Van dien tydstip
af was het Nederland de gelukkige Voedster der Konsten en Wetenschappen,
terwylen het ongelettert Duydsland, het welk niet beschaemt syn
besmettelyk licht ons nu te willen mededeylen, nog gedompeld
was in de dikke duysternissen van onkunde en onwetentheyd.
In zo eene gelukkige
gesteltenisse, heeft Vlaenderen meer en meer synen roem verbreyd,
tot het Houwelyk van Marie van Bourgognen met den Aerds-Hertog
Maximiliaen, waer door het Graefschap van Vlaenderen is overgegaen
aen het Huys van Oostenryk. Dit Houwelyk moet met regt aenzien
worden, als den laesten tydstip van verheventheyd en luyster
van Vlaenderen, en als het ongelukkig Bron van synen ondergang.
Door de vereeninge
van het Graefschap van Vlaenderen met de woeste bezittingen en
Landen van het Huys van Oostenryk, wierd het Oppergezag als vervremd
van syne Onderdaenen, de welke gewoon waeren te genieten het
minnelyk aenschijn en zoet bestier van hunne eygene Vorsten.
Het is immers,
om zoo te zeggen, onmogelyk, dat afwezende Princen, Heerschers
van groote Ryken, bewoonende afgelegen land-streken, de welke
sy na hunnen eygen wille en goeddunken bestieren, zig schikken
na onzen ingeboren Geest en Vryheden. De minste verwerringe,
de minste tegenspraek, schynt te quetzen de weerdigheyd van hun
Opper-gezag. Nauwelyks dan waren wy onder de regeeringe van het
Huys van Oostenryk, of eene beweenelyke ondervindinge heeft waerheden
bevestigd. Den Aerds-Hertog Maximiliaen, in grondwetten opgevoed,
tegenstrydig aen den aerd der Vlaemingen, en in eenen geduerigen
oorlog zoo met vremde Mogendheden, als met syne eygene Inboorlingen,
geraekt in een geschil met de Stad Brugge, en uyt misnoegen en
verontweerdinge, verpletterd haeren Koophandel, den welken in
die tyden zoo bloeyende was, dat hy niet moest wyken aen eenige
Stad van de geheele wereld.
Carel den V. synen
keyn Zoon, om zig te wreeken over eenen twist met de Gentenaeren,
geeft het zelve lot aen die treffelyke Hoofd-Stad van Vlaenderen.
Haere alomme bekende en berugte Handwerken en Koophandel in Wolle-Laekens
verliest synen glans en agtinge; duyzende Werkluyden verwyderen
hun van de Stad, draegende hunne Konsten in vremde Landen, en
al of de voordteelinge der afstammelingen van het Huys van Oostenrijk
met zig baerde en vermeerderde onze rampen, Philippus den II.
voltrekt den ondergang, met den welken syne voorzaeten ons Konst-ryk
Nederland hadden bedreygd.
Het is dien zelven
Keyzer Carel, den welken onder voorwendzel van de Inwoonders
te beteugelen, den grondsteen heeft geleyd van het Kasteel van
Gend. Het wreed geheugen der ongehoorde en afgrysselyke rampen,
de welke deze sterkte over de geheele Stad heeft uytgestort,
doet ons nog schrikken en sidderen : daerom is eene ontelbaere
menigte van Werkluyden bezig dit onweerdig en rampzalig Gebouw
tot den grond neer te vellen. Het is dezen zelven Vorst, wiens
wraeknemenden erm zonder paelen was, den welken syne Geboorte-plaets
met eene jaerlyksche Schattinge van 6000 Guldens heeft geboet,
waer aen men tot heden met alle strengheyd heeft moeten voldoen.
Alle deze zeldzaeme
gebeurtenissen zyn aen de geheele wereld genoegzaem bekend, en
verdienen geene voordere ophelderinge. Het gene wy nogtans in
stilzwygentheyd niet mogen voor-by gaen, is dat de wreedste mishandelingen
der dwingelandye van het Huys van Oostenrijk de Vlaemingen van
de voordere gehoorzaemheyd niet heeft konnen aftrekken, alhoewel
hunne belangen vereyschten met de vereenigde Nederlanden zig
te vervoegen.
Sy hebben hunne
ingeborene aengekleeftheyd tot hunne Opper-bestierders gestelt,
voor hun algemeyn Welzyn; deze omstandigheden alleen moeten allen
onpartydigen genoegzaem overtuygen, tot wat uyttesterste het
Opper-gezag in de voorige Regeeringe syne dwingelandye heeft
geoeffent.
Aen deze ongelukken,
de welke de eygen Bestierders aen de Vlaemingen hadden toegebragt,
vermerngelden zig wel haest onheylen, spruytende uyt vremde oorzaeken.
De verbintenisse van het Huys van Oostenryk met het gene van
Bourgognen, wekte tegen ons op de wangunst van het Fransch hof,
en ontstak meer dan twee geduerende eeuwen het vuur des oorlogs.
Vlaenderen, het welk gemeynelyk was het Tooneel, alwaer deze
rampen aldermeest uytbersteden, wierd deerlyk verwoest; en ten
zy de ingebore vlyt en eygen rykdommen der Inwoonders alle hunne
kragten verzaemelden, hadden onze Voorzaeten onder deze onheylen
moeten bezwyken.
Den Vrede van
Aeken in het jaer 1748 scheen afgesneden te hebben het vergiftig
bron onzer ongelukken. Den verzwakten geest der Vlaemingen word
erboren; men ziet den Koophandel, de Handwerken, den Landbouw
bloeyen en erleven; alles neemt eene andere gedaente en vernietigt
het treurig geheugen van onze voorige rampen.
Wat geluk voor
het volk, wat geluk voor onze Bestierders, waert dat de Regeeringe
die heylzaeme poogingen hadde begunstigt ! maer door een droevig
nooddwang hebben sy die voorspoedige tyden misbruykt, om te smeden
en uyt te werken het gevaerlyk ontwerp van verdrukkinge, en vernietinge
van onze Voorregten en Vryheden.
Onder dit getal
moet gestelt worden de magt van jaerlyks het onderstand-geld
(les Subsides) of toe te stemmen of te weygeren. Onze Voor-Vaders
hadden tot alhier met de grootste zorge deze Wapenen tragten
te behouden; sy oordeelden dat het den sterksten Schild was tegen
de geweldenarye en tegen alle aenstooten op hunne Vryheden. In
het jaer 1754 wierden wy van deze magt ontbloot, niet tegenstaende
den kloeken wederstand van eenige wyze Verdedigers van onze Voorregten,
de welke dit aenzagen als een voor-teeken van onze aenstaende
verdrukkinge. En inderdaad naer dezen tydstipt nam onze regeeringe
meer en meer de gedaente van eene dwingelandye; men berooft ons
van alles, het gene tegen het geweld ons zoude konnen verdedigen.
Men vernietigt tot Weenen den Opper-Raed, den welken met een
wys beleyd door dry Nederlanders tot bescherminge van onze Vryheden
wierd bekleed.
Wat meer is, men
sluyt den vryen toegang tot den troon; ten waer men voor af de
toestemminge der Regeeringe hier toe hadde verkregen. Waer uyt
volgde, dat, een het vast onderstand-geld (Subside fixe) ingedrongen
zynde, de Staeten zelfs als een onnutig Genootschap moesten aenzien
worden; de Hoofd-vergaederingen (Chefs Colleges) begonnen hunne
agtinge en invloed in 's Lands zaeken te verliezen; in hunne
plaetse wierden Amptenaeren des Konings (Fiscaux) aengestelt,
de welke de ziele, den tolk waeren van alle de verkeerde inzigten
van onze Regeeringe; buyten deze wierd nauwelyks iemand in 's
Lands bestier tot raed gevraegd of aenhoort.
Ondertusen Josephus
den II. met het overlyden van Maria Theresia syne Moeder komt
tot het Graefschap van Vlaenderen; hy verbind zig gelyk syne
Voorzaeten door het wederzydsche verdrag van trouw en hulde met
syne Onderdaenen; den Hertog Albert van Saxen-Tesschen, gevolmagtigd,
belooft en zweert op de plegtigste wyze uyt synen naem in het
aenschyn van alle het Volk : "Dat hy het Graefschap van
Vlaenderen zal handhaven in syne Voorregten, Gebruyken en Vryheden
zoo Geestelyke als Wereldlyke, en dat hy als Graeve van Vlaenderen
niet zal gedoogen, dat deze op eeniger wyze gequetst of vermindert
worden".
Nauwelyks hadde
Josephus den II. dit heyligste Verbond met de Vlaemingen gesloten,
of terstond een ongunstig teeken voorspelde onze ongelukken;
hy volherd in syne voornemens, de welke hy alreede hadde opgevat,
van verscheyde veranderingen in te voeren in die zelve Grondwetten
en Vryheden, wiens, handhaevinge hy zoo kragtig hadde bevestigt.
Hy durft zelfs zyne nieuwigheden, gesmeed op den ondergang van
zyne Onderdaenen, in 't openbaer laeten verschynen. Syne magt
scheen te verontschuldigen alle syne haetelyke inzigten en uytwerkzels.
Dusdaenig was den steun, het betrouwen op syne eygene kragten
en gezag ! om dan ter voorkomen allen tegenstand, den welken
hem zoude konnen worden toegebragt, door een Volk getergd, gequetst
en eertyds zoo standvastig in het verdedigen zyn'er Vryheden,
vernietigt hy en slegt de sterkten der Steden; waer tegen onze
Voor-Vaderen hun zoo manhaftig hadden gestelt, wanneer Guido
Dampiere, Graeve van Vlaenderen door het verbond van Melun met
Vrankrijk zig hier toe hadde willen verpligten. Met eenen keer
dan zien wy onze treffelyke Steden veranderen van gedaente; hunnen
ingang schynt een vervallen of verwoest overblyfzel van eene
verdelgde Stad.
Hy verkoopt den
grond en stort het geld in de Koninglyke Schat-kist, niet tegenstaende
het grootste deel den eygendom was van bezondere bedieningen,
de welke zelfs tot heden genoodzaekt waeren de lasten te betaelen.
Aen dit lot ontquam
alleen het Kasteel van Antwerpen, en de stad van Luxembourg.
De redens van deze uytzonderinge zyn aen een ieder met de uyterste
verontweerdinge genoegzaam bekent, sedert dat den Minister dezer
Nederlanden, naer dat hy volgens gewoonte met bedrog hadde opgeheldert
de Vaderlyke goedertierentheid van Josephus den II. niet beschaemt
is geweest, van in de verklaeringe van den 20 November laestleden
uyt te spreken, dat den Keyzer hadde vastgestelt, waert dat hy
het Nederland niet konde behouden, het zelve met alle overmagt
te overvallen, te verwoesten en te verdelgen.
Onze steden waeren
nu ontbloot; het teeken van verbreking van onze dierbaere Grondwetten
was gegeven; en ziet, door een openbaer bevel laet hy toe in
onze Nederlanden de verscheydenheyd van Godsdienst, tegenstrydig
aen onze Voorregten, door de welke in ons Land den Roomsch Catholyken
Godsdienst alleen erkent wierd en geoefent; welke redenen zelfs
onze Voor-Vaderen hadden beweegd, om zig niet te ontrekken aen
de heerschappye van het Huys van Oostenrijk, onder Philippus
den II.
Hier op volgde
een ander bevel van het Oppergezag, vernietigende zonder eenige
wettige gedaente verscheydene Kloosters en Gemeynten der beyde
geslagten. Eenige Onderbediende gezonden van onze wilkeurige
regeeringe, begaven zig nae die heylige schuylplaetsen, mishandelden
door een schandelyk onderzoek en onbetaemelyke ondervraeginge
de Kloosterlingen als pligtige; en die ongelukkige hadden geenen
anderen troost, als de strengste dreygementen van berooft te
zyn, zelfs van een gering onderhoud, ten zy dat sy erkenden de
voorgewende beschuldigingen.
Laet ons voor
oogen stellen die teurige, maer wreede gedaende, dan wy hebben
moeten aenschouwen die ellendige slagoffers, overgelevert aen
de heyligschendende begeerlykheyd hun'er dwingelanden; gerukt,
verdreven, verstooten uyt hunne rustplaetsen, dwaelden sy als
Schaepen zonder Herder. Het geheugen alleen moet ons bewegen
van zoo een ontelbaer getal ongelukkige, de welke den schrik
van die ongehoorde mishandelingen hebben moeten boeten, 't zy
met langduerige ziekten, 't zy met de dood zelfs. Men berooft
hun van hunne goederen, men verkeert de aen Godt toegewyde Plaetsen
in onreyne stallen der peerden; de Altaeren worden onteerd; de
goude en zilvere vaten misbruykt en geschonden; en alles word
toegeeygent aen eene bedriegelyke schat-kist, onder der gewaenden
naem van besteed te worden tot heyliger en godvrugtiger werken.
(Caisse de Religion).
Alsdan waeren
geene paelen meer aen de schendingen onzer grondwetten; men vernieigt
alle de heylige Vergaderingen, Broederschappen en Gemeynten,
onder het zelve voorwendsel van alle deze goederen tot nuttiger
werken te zullen toeeygenen; zonder te voldoen aen de stigtingen
en pligten, de welke de Geestelyke goederen aenkleven. Men rand
aen de al-oude Godsdienstige en loffelyke gebruyken en plegtigheden
van Gods Kerke; de leerstoelen van het H. Evangelium worden onteerd
door het verstroyende aflezen van alle slag van wereldlyke beveelen,
schikkingen en verordeningen.
Men wilt na het
voorbeeld van het onbeschaeft Duydsland hervormen het onderwys
der jongheyd; en men belemmert dit met zoo veele hindernissen,
dat het onmogelyk was tot eenige kennisse der taelen of wetenschappen
te geraeken. De hooge Schoolen worden vervult en wedergalmen
door de nieuwigheden en ongehoorde stellingen, meer eygen om
de zeden te besmetten, als om den geest te verheffen en te onderwyzen;
men tragtede de Grond-Wetten van den Godsdienst te verkeeren
in een enkel voorwerp van Staetkunde; de wereldlyke Geregts-banken
eygenden zig toe de regten van het Geestelyk gezag; eene Wet
betreffende de beletselen in het Sacrament des Houwelyks vernietigt
de onbetwistbaere vonnissen en uytspraeken der Kerk-Vergaderingen,
schend de Leeringe der H. Vaders, verwerpt de oudste en plegtigste
gebruyken; sy stelde ons bloot van te moeten zien oneyndige Houwelyks-schendingen;
en zoude de naerkomelingen hebben doen treden in eenen afgrond
van betwistingen op de Wettelykheyd van hun wederzyds verbond,
zoo ten opzigte van hunnen geboorten als van hunne erfdeelen.
Met een woord, door eene tegenstreydige ondermengelinge der Goddelyke,
Geestelyke en Kerkelyke Wetten, word het oordeel der Leeringe
ontnomen aen de Bisschoppen; hunne onderwyzingen en beveelen,
hunne beproevingen (Concours) tot de herderlyke Bedieningen,
wierden onderworpen aen de goedkeuringe der wereldlyke Regeeringe;
en om door den zelven mond het vergiftig zaed met meerder listen
te verspreyden, verzaemelde men alle de Leerlingen tot den Godsdienst
bestemd in eene plaetse alleen (Seminaire General) alwaer de
onwetendheyd, kettterye en ongeloovigheyd haer gezag oeffende
en zegenpraelde op den ondergang van het Geloof onzer Voor-Vaderen.
Eyndelinge, niet was zoo heylig en verheven in onzen Godsdienst,
of het wierd besmet en geschonden.
Aen de vernielende
hand van onze wilkeurige Regeeringe, zyn niet ontkomen de Borgerlyke
Wetten en Vryheden. Daer verschynt een Keyzerlyk bevel van den
12 Maerte 1787, waer door die afgrysselyke Geregts-banken (Intendances
& Tribunaux) worden opgeregt, uytgevonden om het gene nog
overbleef aen onze eerste Grond-Wetten, 't eenemael te vernietigen
en uyt te roeyen.
Eenen mensch alleen
hadde de opperheerschapye over de bestendigheyd of vernietiginge
van alle de Wetten, 't zy wereldlyke; hy dreeg in syn vreeslyke
hand het noodlot van allen Borger, zoo in het bezonder, als in
het algemeyn; hy heerschte over het geluk of ondergang van alle
het Volk; aen syne wilkeurige schikkinge was gelaeten het bestier
der Provintien, der Steden, der Gemeynten; alleen Regeerder des
Volks, allen Heer, van wat staet of bedieninge hy mogt wezen,
was aen dit schrikkelyuk gezag onderworpen; men moest op eenen
oogwenk onderdanig zyn aen syne slaevelyke beveelen, zelfs dan
sy zienelyk afwykten buyten hunne paelen. Aenschouwt dan met
weenende oogen ons Nederland, eertyds zoo bloeyende door syne
Vryheden, geketent door een afgrysselyk wanschepsel van magt
en gezag.
Den druk dezer
banden van slaverny, hoe onverdraeglyk hy ook was, wierd nog
vermeerdert door het vernietigen van alle de Regter-stoelen,
't zy der Steden , 't zy der Heeren, Bezitters der Heerlykheden;
men stigtede op de vernietigting der oude Regtspleginge eene
nieuwe, welkers vremde beschikkinge eene openbaere schendinge
was van alle onze Grond-wetten. Daer -en-boven wierd hier door
aengerand den eygendom der Heeren (Seigneurs de Village) aen
wie dit regts-gebied was toegekomen of by koop of by erfdeel;
deze Voor-regten waeren hun gelykelyk eygen; en wat meer is,
de Vorsten van dit Land hadden deze goederen ten deele van hunne
bezittinge afgezondert, en aen deze Heeren in eygendom gegeven;
en al of men de belachelykheyd met het onregt wilde vervoegen,
eenen onbeschaefden Duydsman wierd aen onze ervaeren Nederlanders
als Voorzitter aengestelt; den welken verre van te bezitten de
kragt onzer Wetten en Gebruyken, oin onze taele zelfs onkundig
was.
Eyndelinge om
niet te laeten ongeschonden, hoe hoog het was en verheven, men
verandert en vernietigt de luysteryke Vergaederinge der Leden
van Vlaenderen; en , het gene met regt aen een ieder verdagt
was, eenen alleen word tot Brussel gestelt, als uytverkoren Bewindhebber
der Staeten.
Door alle deze
schrikkelyke aenstooten op onze Voorregten, door deze menigvuldige
geweldenaryen, gevoelden wy meer en meer het onverdaegelyk jok
onzer dwingelanden, dat wy ten laesten ontwaekt zyn; de verontweerdinge
wierd algemeyn, de kragtigste en deftigte vertoogen, de welke
zig uyt alle Steden en Regeeringen met misnoegen en indruk verheften,
bewezen genoegzaem tot wat uytterste alles was gekomen; en ten
zy men herstelde de wonden aen het Volk toegebragt, dat men aen
de droefste gevolgen en onlusten was bloot gestelt. Dit gevoelen
hunne Koninglyke Hoogheden, de welke om deze verderffelyke uytwerksels
te voorkomen, opschorteden alle de ingedrongen nieuwigheden,
die den vryen geest der Nederlanders zouden konnen ontstellen;
en alzoo versmagtede en onderbleef in syne geborte een ontwerp
met zoo veel arbeyd, om deze Landen (zoo zy zeyden) te herstellen,
bereyd. Niet bleef over aen deze Herrvormers, als eene eeuwige
schadvlekke en spyt van hunne mislukte onderneminge, en aen het
Volk de wanorden en onheylen, in de welke sy hun geheel Land
zagen gedompelt.
Om dan een eynde
te stellen aen alle deze moeyelykheden, roept Josephus den II.
tot den voet van den Troon eenige van alle ordens der Staeten
van de Nederlandsche Provintien; maer deze buytengewoone zendinge,
tot de welke het Volk met zoo eene nederige eerbiedigheyd zig
hadde toegeboden, hadde geen ander uytwerksel, als eene enkele
plegtigheyd. Verre van tot Weenen in der minne eenige zaeken
beslist te hebben, den Keyzer konde syne verontweerdinge niet
verbergen, en dede deze uytgelezen zendelingen, zonder met hun
in onderhandelinge te willen treden, nae het Nederland vertrekken,
om tot Brussel by de regeeringe te aenhooren syne gevoelens,
en syne beveelen te ontfangen.
Wy zouden deze
zelfzame handelswyze moeten hebben verwonderen, waert dat het
niet bekend waere, dat den Keyzer, alhoewel tegen syn gemoed
zig nae de netelagtige tyds-omstandigheden hadde gevoegd.
In dien tusschen-tyd
wird hy onderrigt, dat de Staeten hadden toegestemt in de by-een-verzaemelinge
van syn Krygs-volk , de welke alreede buyten verwagtinge was
voltrokken; daerom aengekleeft aen syne eerste voornemens van
syne Nederlandsche bezettinge te versterken, vernieuwt syne hope
en tragt door andere middelen syne getrouwe Onderrzaeten te verdrukken,
en syne onregtveerdige wraeke over hun uyt te storten.
Den Keyzer gevoelende
onze regtmaetige klagten, vond zig gepraemt om de verklaeringe
van Hunne Koninklyke Hoogheden te bekragtigen. Hy smeed die geveynsde
voorafgaende voorwaerden (Prealables indispensables) om te bewyzen,
dat syne toegevinge voortsquam uyt eygen beweginge. En ondertusschen
hy stelde enge paelen aen syne gewaende vergunningen, en wilde
de strengheyd van syne Opper-magt zonder eenig opzigt voor syne
Onderdaenen laeten uytschynen; ja, hy spande deze middelen in
om het Volk onder het zwaer gewigt van syn wilkeurig gezag te
doen bezwyken. Hy stierde dan tot ons met deze wreede onderrigtingen
eenen Opper-Staets en Krygs-Bedienaer (Ministre & Commandant
d' Armes) de welke hy oordeelde bequame werktuygen van syne ontaerde
beveelen. Men zag deze nieuwe zendelingen de gevoelens van hunnen
meester aen de onderbediende mededeylen, en alle hunne kragten
inspannen, om syn gezag tot eene onbepaelde uytgestrektheyd te
verbreyden. Het was hun gelyk wat middelen sy gebruykten., dan
sy maer konden de bekragftinge van Hunne Hoogheden verydelen.
Onder andere wierd daer bevestigt, dat allen Borger zoude behandelt
worden in het regt; (par Droit & Sentence) daerom stelde
men vast op dusdaenige wyze de regtspleginge te bestieren, dat,
verre van de Borgers in hunne regten te handhaven, sy deze konden
misbruyken, om hun te verdrukken.
By deze gelegentheyd
moet men aenmerken, dat den Keyzer, wanneer hy uyt Duydsland
zig tot ons hadde begeven, onbetaemelyk oordele en als onnuttig
zag de veelheyd der Leden, die onze Raeden en Magistraeten uytmaekten.
Hy gaf zelfs de noodige Beveelen, om dezen misslag (zoo hy die
noemde) uyt te roeyen : hy wilde, dat deze veranderinge ook deel
maekte van de nieuwe hervormingen, en stelde onze Grond-Wetten
op zwakke en eenvoudige voeten, om gelyk het riet zig nae den
wil van den wind beweegd, ons op gelyke wyze te doen buygen na
syn wel-behaegen; en na evenredigheyd , dat syne uytzigten verschillig
waeren; veranderden ook syne maet-regelen. Hy hadde de Geregts-banken
noodig, om syn verderffelyk oogwit te betreffen; het meestendeel
onder deze, hadde zig voor de goede zaeke verklaert, en was neygende
voor de ongeschondentheyd der Wetten en Vryheyd der Borgeren;
dus was het de Regeeringe ten uyttersten aengelegen, de zelve
ook eene andere wezendheyd te geven. Men bereykte dit oogmerk
met aen den Raed te ontnemen het onbetwistbaer regt van syn eygen
Leden te benoemen, en de openvallende plaetsen te vercvullen.
Men voegde in hun genootschap een buyten gewoon getal Raedslieden,
van welkers quasede trouwe tegen de Wet en Volk men verzekerd
was, en die tot de verfoeyelyke inzigten met het Opper-gezag
onbeschaemd zouden medewerken.
Allen onpartydigen
heeft op synen tyd deze waerheden moeten aenmerken en gevoelen,
de welke meer en meer bevestigt wierden uyt den brief door den
Graeve van Trautmansdorff overhandigd aen syne wilkeurige dienaeren
en verdrukkers des Volks, (Fisceaux) korts naer dat hem mislukt
was, door de handen van den scherprechter te doen verbranden
het Manifest der Staeten van Braband; want uytberstende in gramschap
en dreygende klagten tegen den Raed in Vlaenderen, zegt hy, (De
minute van dezen brief berust in de ontdekte Archiven van het
gewezen Gouvernement) ten allen koste te begeeren eene kamer
in den Raed, van welke men in alle voorkomende gevallen altyd
kan verantwoorden. Zulke redeneringen moeten zekerlyk alllen
goeden Borger doen sideren en beven. Hoe is het mogelijk dat
eenen Vorst onophoudelyk durft beroepen de goedheyd van syn hert
( la bonte de son coeur) syne vaderlyke liefde; (son amour paternel)
hy, die den verdediger der Regtveerdigheyd moest zyn; hy, die
zig voor de eere. bloed en goed der Volkeren gewapend heeft,
rukt aen Themis den schild uyt de handen, om met den zelven ons
te onderdrukken en te vernietigen; niets is zoo wreed, niets
zoo schroomelyk, als ongeregtigheden te plegen, bekleed met den
schyn en stempel van regtveerdigheyd; een openbaer geweld is
niet eerschendende; maer zoo de Geregts-banken in behoorlyke
wyze het vonnis uytspreken, dan blyft in den geest en in 't geheugen
der menschen eenen diepen indruk, een zeker denkbeeld van schande
en smaed aen den naem, over wie den Regter wettelyk heeft gevonnist;
het welk zeer dikwils gevoelyker is, dan de straffe van den veroordeelden.
Aengezien men niet vreesde den geheyligden Altaer der Regtveerdigheyd
te onteeren, men heeft zig ook niet beschaemd van de weerdige
magt der wetgevinge te aenroepen, om het Volk te onderdrukken.
Wy hebben een levendig voorbeeld van deze onheylen in de verklaering
des Keyzers, korts gevolgt naer de bekragtinge, by welke aen
de Pensionarissen en Secretarissen der Hoofd-Collegien uytdrukkelyk
word aengezeyd, of dat sy moeten hunne plaetsen en bedieningen
afstappen, of wel hunne hoedaenigheyd van voorsprekers nederleggen;
hoewel men onderrigt was, dat geene van deze ampten in Vlaenderen
konden vergenoegen, om aen deze Luyden een eerlyk bestand en
onderhoud te bezorgen.
De voorgewende
redens, de welke hier op wierden gegeven, zyn zoo vermomd en
verdagt, als dat de uytwerkinge onregtveerdig en verdrukkend
is. Men gaf te kennen, dat langs deze kant de gezeyde amptenaeren
hunne pligten volstrektelyk zouden konnen waernemen: maer hoe
onervaeren men ook in de Staetkunde was, konde men ligtelyk gevoelen
de inzigten der Regeering; het was openbaer, dat de baetzugtige
uytvoerders der Keyzerlyke beveelen utterlyk waeren verbitterd
tegen dit slag van Magistraets-bediende, om dat sy getrouwe verdedigers
waeren geweest onzer Voorregten; en dat sy standvastig bleven,
om alle voordere verdrukkingen en geweld kloekmoedig van ons
af te keere. Ontelbaer zyn diergelyke aenstootinge tegen onze
Vryheden; en het blyft onbetwistbaer, dat men ten tyde van het
kort Ryk van Joseph den II de Wetgevinge t'eenemael heeft verkeerd
en veranderd; als eenen geduerigen hagel vielen op ons menigte
van nieuwe Wetten en Verklaeringen, door kranke herssenen verzind,
en elkanderen onophoudelyk tegensprekende.
Men ontmoette
in de zelve dien luyster niet, die weerdigheyd, die grootheyd,
de welke aen de vergevendheyd van den Troon eygen is; maer in
tegendeel in plaets van hooge agting en eerbied aen de Onderdaenen
in te boezemen, zy waeren een gestaedig voorwerp van smaed, en
zeer dikwils van schrik en vreeze.
Hier uyt volgde
een gegrond misnoegen en knorring van een vry Volk, nydig van
syne Voorregten; maer de Regeering alles misagtende, en aen syne
buytenspoorigheden geene paelen stellende, verbitterd in deze
laeste tyden het beledigd Volk meer en meer; men verwyderd uyt
de Magistraeten alle die men kende of dagte aengekleeft te zyn
aen de goede belangen van het Vaderland.
De bloed en geldgierige
dwingelanden (de Fiscalen) dezer Provintie verwekken den angst
en vreeze in alle de herten der Inwoonderen; eene enkele woorden-wisseling,
een eenvoudig verhael, eene zuyvere Redenvoering in de openbaere
gezelschappen waeren het voorwerp van hunne berispelyke aendagt,
en leydden verders tot een pligtig onderzoek; het mistrouwen,
de argwaen drong in het binnenste der gemoederen, en ontruste
de vreedzame geesten; men wilde eerst op het gelaet van zynen
vriend lezen of hy verdagt was, en of hy ook het masker van verraeder
en overdraeger niet had aengetrokken , voor dat men zig durfde
openbaeren. Eene ongehoorde strengheyd tegen de druk-persse hadde
schier van ons verwyderd zoo nuttig deel des Koophandels; men
schendde het heylig geheym der brieven; en men dede de verscheyde
streken der Provintie verantwoorden voor de plonderingen, die
zouden konnen overkomen in den zelven tyd, dat men de Borgers
de Wapenen had afgenomen, de welke zy noodig hadden, om deze
wanorders te beletten.
Men vernietigt
tegen de uytdrukkelyke beloften der bekragtinge (Ratification)
het Hospitael tot Audenaerde, en men sluyt aen de Kloosterlingen
den vryen toegang van regt en verdedinge. Men verandert zonder
eenige wettige oorzaeke het bewind en bestieringe van het Land
van Aelst; en men bereyde in d'andere bedieningen de zelve nieuwigheden,
om alszoo de volstrekte afhankelykheyd van hunnen eygen wille
en goeddunken over-al te grondvesten.
Deze Regeeringe,
hoe verdrukkende en geweldig zy ook was, en voltrok niet het
oogwit van onze Dwingelanden; zy wierd genoodzaekt alles over
te laeten aen het Krygs bedwang alleen; den Opper-bevelhebber
der Wapenen wierd den enigen Bestierder des Lands. Dear ziet
men zonder eenige voorafgaende wettige aenklaeginge menigvuldige
treffelyke Ingezetene van hunne woonsten tot den kerker gerukt;
hier zag men andere bezetten met Krygs-wagten, de welke alle
hunne voetstappen naerspeurden, en wiens vremde en vreesselyke
gedaente eenen vervaerlyken indruk toebragt in de gemoederen.
Willende dan den spot vermengelen met de onderdrukkinge, en,
na het voorbeeld der grootste Dwingelanden, hun verfoeyelyk gedrag
voor het aenschyn van geheel Europa verontschuldigen, sy wenden
voor eene strafbaere, maer valsche saemenzweeringe, de welke
wat laeter van de reegeeringe zelfs ontkend is; dan sy die ongelukkige
Slag-offers van haet en lasteringe in vryheyd heeft herstelt.
In deze rampzalige
tyden verwekte men die schreeuwende en ontstigtende vervolginge
tegen den Opper-herder van ons Nederland; het is dien weerden
Gezalfden des Heeren, den welken door syne lydzaemheyd, volherdinge
en standvastigheyd in het verdedigen van Gods Kerke, niet moet
wyken aen de kloekste Helden van het Christendom. Naer dat den
Keyzer hem reeds verscheyde mael hade tragten te veroodmoedigen,
zend hy hem nae Loven, om te aenhooren de uytlegginge der nieuwe
Leeraers, en over hunne onderwyzing het vonnis uyt te spreken.
Maer men was wel haest overtuygd, dat deze zendinge uyt verkeerde
inzigten geschied was; immers nauwelyks was hy aldaer aengekomen,
of het Opper-gezag vond uyt verscheydene hindernissen, om het
oogwit van syne zendinge te verydelen; maer te vergeefs; syne
manhaftigheyd zegenpraelde over het bedrog en listige poogingen
van syne vyanden. Eyndelinge sprak hy onbevreesd uyt syne Verklaeringe,
gegrondvest op de onbetwistbaere Waerheden der H. Kerke, te weten
: dat hunne Leeringe berispelyk was en niet overeenkomende met
het Geloof (reprehensible & non orthodoxe.)
De Regeeringe
was verbaest over dit donderende vonnis, waer door alle hunne
inzigten wierden vernietigt, en verbied dezelfs afkondinge op
de strengste straffen. Niet tegenstaende, dit verborgen licht
dringt met syne straelen door de duysternissen; en het volk aenzag
met verergernisse, dat de Regeeringe, als veragtende dit regtveerdig
vonnis, onder haere oogen toeliet de uytlegginge en verbreydinge
van eene Leeringe, door synen wettigen Rechter veroordeelt. Dezen
kloeken wederstand trok tot zig de verontweerdinge en gramschap
onzer Dwingelanden; men omringeld syn Paleys met Krygswagten;
men is niet beschaemd door een openbaer Schrift aen dezen weerdigsten
Herder toe te eygenen, dat hy den oorsprong was, en den fakkel
hadde gedraegen tot alle de onlusten en oneenigheden. Men beschuldigde
hem zelfs van de voorgewende saemen-zweeringe tegen de Regeeringe:
dit was aen hem en synen Godsdienst, voor welkers Regten hy zoo
manhaftig hadde gestreden, den laesten en schandelyksten smaerd
en onteeringe! ondertusschen het geweld berst meer en meer tegen
hem uyt ; men rand aen syne vryheyd; en ten zy de omzigtigheyd
en wyzen raed hem hadde onttrokken aen de woedende hand syn'er
vyanden, den glans van ons Nederland was bloot gestelt aen de
grootste ongelukken.
Alles moest zig
buygen onder den dreygenden erm, den welken ons bestierde......maer
men moest deze geweldige Regeeringe grondvesten op een bestendig
zuyl, het welk haere duerzaemheyd konde verzekeren. Daerom spand
men middelen in, om aen de Naerkomelingen ongevoelig het jok
der dwingelandye over te zetten. Men begint met het onderwys
der Jongheyd, en men stelt vast hun zulke beginselen in te boezemen,
de welke hun leyden en neygen tot het nieuw ontwerp van bestieringe.
Daerom regt men op eene stigtinge, onder den vremden en belachelyken
naem van Normalsche Schoolen (Ecoles Normales.) Hier toe waeren
Voorzitters en Leeraers geschikt, de welke naer het welbehaegen
van het Hof van Weenen onderwezen, alle met den zelven geest,
met de zelve gevoelens waeren bezielt.
Onze Kinderen
dan besproeyd met dit besmettelyk vogt, in die zelve grondregelen
onderrigt en opgevoed, hadden werktuygen geweest, de welke slaevelyk
door de regeeringe naer het goeddunken der dwingelanden wierden
beweegd. Om dan tot dit oogwit te geraeken, men verwyderde van
de hooge Schoole van Loven alle die treffelyke Leraers, de welke
door hunne uytmuntende hoedaenigheden den luyster waeren van
ons Nederland; en men vervalschte en verbasterde alle de goede
beginselen en grondregelen der konsten en wetenschappen.
Men verzaemeld
alle de Jongheyd in eene Stad, in de welke, door haere uytgestrektheyd
en bedorventheyd, het by-nae onmogelyk was de queade neygingen
der eerste jeugd in te toomen.
Wat meer is, eenige
opqueekelingen, de welke nauwelyks Minerva van verre hadden gegroet,
worden nae Weenen gezonden, om aldaer het vergif der nieuwsgezindheden
in te dringen, en onze eerste Leer-stoelen te bekleeden. Deze
moesten den geest, de zeden, en het verderffelyk licht van Duydsland
aen ons wys en konsryk Nederland mededeylen.
Alzoo wilde men
de dappere Nederlanders tot eene volstrekte slavernye onderwerpen
, en hun behandelen als de vernederde Inwooners van Moravien
en Croatien. Gelykerwys aen onze rampen en ellenden geene paelen
waeren, zoo was ook de verslagentheyd des Volks tot den hoogsten
trap gerezen. Den koophandel verflauwd en bezwymd, den iever
en neerstigheid ontbreekt onder de Konst-werkers; alle de hand-gedaeden
gevoelen zig aen deze geweldenaryen; vele van onze treffelyke
Borgeren met schrik en weedom bevangen, nemen afscheyd van hunne
Vrienden, van hun Vaderland, om de ruste en veyligheyd in 't
midden van onze Naburen te vinden. Andere bezield met een volmaekt
betrouwen op de goddelyke Voorzienigheyd, reyken hunne gevrongen
handen tot de Hemelen, en beroepen met een H. Geweld de hulpe
en bystand van den Godt der regtveerdigheyd: algemeene gebeden
worden ingestelt, en het scheen, dat het Volk onder zig wilde
betwisten het voorregt tot den ingang der gewyde plaetsen. Maer
wie zoude oyt gelooft hebben, dat de goddeloosheyd en veragtinge
van den waeren Godsdienst de regeeringe zoo verre zoude hebben
gebragt, dat sy door de strengste beveelen de gebeden zoude durven
verbieden, als willende door het menschelyk gezag de regtveerdige
en bermhertige hand Gods wederhouden.
't Was in dezen
oogenblik van algemeene gistingen en verwerringe, dat de dappere
Brabanders, onze getrouwe broeders, nog wreedelyker als de Vlaemingen
mishandelt, zig quamen aenbieden, om met eene vereenigde magt
het jok van den dwingeland en banden onzer slavernye te breken.
Op hunne inrukkingen in onze Provintie wierd ons den oorlog door
de regeeringe op eene onmenschelyke wyze verklaert. Den generael
'd Arberg wierd tot hulp der Keyzerlyke Krygs-volkeren nae Gend
gezonden, met uytdrukkelyk last en bevel, om deze ryke en bloeyende
Hoofdstad te vuur en te zweerde te stellen; het welk hy zelfs
aen het Magistraet heeft bekend gemaekt door synen brief gedagteekend
den 16. November laestleden. De Soldaeten waernemende van deze
vreezelyke toegevinge van hunnen Oversten , vallen als raezende
honden op de goede Inzetenen; plonderen, branden, ontschaeken,
vermoorden en begaen alle grauwzaemheden, onbekend in de Gedenk-schriften
der aldervreedste Volkeren. Eyndelinge den Godt der Heyrkragten
verontweerdigt, geeft syne zienelyke hand aen het Volk; het welk
een groot deel der Keyzerlyke Krygs-benden gevangen neemt, en
een veel aenmerkelyker op de vlugt jaegt. De Stad Brugge, met
gelyken moed aengepoord, maekt Krygs-gevangen alle de Soldaeten,
de welke zig binnen haere mueren bevinden. Het Krygs-volk van
Oostende, vreezende het zelve noodlot te ondergaen, verhaest
zig met dappere schreden niet alleen de Stad, maar geheel ons
land te ontruymen. Den voorspoed onzer Wapenen, noodzaekte de
Regeeringe den 2. December laestleden in onderhandelinge te treden
met de Brabandsche en Vlaemsche Legers; en daer wierd eenen Wapen-stilstand
van 10 dagen getroffen. By dezen middel heeft den Keyzer niet
alleen Vlaenderen herkend als wettelyk den oorlog voerende, maer
hy heeft zelfs aen den uytval der Wapenen de regtveerdigheyd
van onze zaeke overgegeven. Naer dezen stilstand zyn de Keyzerlyke,
niet alleen uyt Vlaenderen, maer meer als vyftig mylen verdreven
buyten de Paelen van onze aengrenzende Provintie.
Dus is het onbetwistbaer
en buyten allen twyffel, dat den Keyzer alle de verbintenissen
met ons aengegaen, heeft vernietigt, verbrekende de plegtige
Voorwaerde van Huldinge, door het wederzyds verdrag, door de
heylige en kragtigste bezweeringen bevestigt. Hy heeft dan aen
het Volk de Vryheyd niet konnen betwisten, van den band te verpletteren
, door welken het aen syne gehoorzaemheyd was vastgehegt; zoo
veel te meer, omdat hy tot in deze laeste tyden, de herhaelde
en nederige vertooningen van het Volk, om de herstellinge van
alle de beledingen en schendingen af te smeeken, altoos met gelyke
verontweedinge van de hand heeft gewezen.
Vervolgens den
Keyzer den oorlog verklaerrende, heeft ons gemagtigt, het geweld
met geweld te keeren, en waer te nemen de voordelen, de welke
volgens het regt der Volkeren, den goeden uytslag der Wapenen
aen de overwinnaers gewoon is met zig te brengen. Indien dat
het waer is, dat den Keyzer met ons te veroveren, ons als een
overwonnen Volk zoude behandeld hebben, (zoo den Graeve van Trautmansdorff
bedreygt in de verklaering van 20 November laest) het regt der
Volkeren en der Natuur magtigt ons, begunstigd zynde door den
zegen onzer Wapenen, om den Keyzer te ontzeggen alle gehoorzaemheyd,
en onze volle vryheyd en onafhankelykheyd vast te stellen en
te grondvesten.
Gevolgentlyk,
beroepende den Opper-Regter der geheele wereld, aen den welken
de regtveerdigheyd onzer zaeke bekend is, en in wiens hand de
schikkinge is aller Ryken, verklaeren wy pligtig, en maeken kenbaer
uyt den naem van het Volk, de Provintie van Vlaenderen eenen
onafhangelyken Staet te zyn, en 't eenemael ontrokken aen de
getrouwigheyd en gehoorzaemheyd van den Keyzer Joseph den II.,
Graeve van Vlaenderen, en van het Huys van Oostenrijk : en uyt
dien hoofde verbieden wy aen alle en een ieder, van voor het
toekomende den voorigen Graeve van Vlaenderen voor dusdaenig
te herkennen. Wy verbieden nog aen alle en een ieder, in eeniger
maniere gebruyk te maeken van zynen Naem, Titels of Wapenen des
zelfs Hoog-gezag, Regs of Grondgebied, in alle zeaken het gemelde
Graefschap betreffende.
Verklaerende ook
een iegelyk van wat staet hy mag zyn, 't zy Borger, 't zy Krygs-bediende,
ontslagen en ontbonden van alle gehoorzaemheyd en getrouwigheyd
ten opzigte van den voorgemelden Keyzer. Verklaeren nog alle
Hoog-regt hebbende, Amptenaeren, Leen-mannen en alle andere Bediende,
wie die ook wezen mogten, vry en ontlast van alle aengegaen en
schuldige verbintebissen; en verders ontslagen van allen eed
aen den vervallen Grave van Vlaenderen gedaen.
Bevelende dat
zy zig zullen bedienen van den stempel onzer Provintie, tot dat
men op deze zaek anderszints zal hebben vastgestelt; dit alles
op straffe van nietigheyd en onweerde van allen. Act en Depeche,
of brieven hoe genaemd, die anders als hier bepaeld en bevolen
is, gedaen, geteekend of gezegeld zullen zyn. En om met meerdere
zekerheyd het uytwerksel van deze tegewoordige te bereyken, gebieden
wy, dat alle zegels en wapenen van den Keyzer Joseph den II.
gewezen Graeve van Vlaenderen, zonder uytstel naer het afkonden
dezer, aen de Staeten behandigd zullen worden.
Nog verklaeren
en gebieden wy, dat voor het toekomende geen geld ofte munte
zal geslagen worden op den stempel of wapenen van den voorigen
Graeve van Vlaenderen : maer eeniglyk op den stempel en wapenen,
die men ten eersten zal voorschryven. Dit ongehinderd, gedoogen
wy tot naeder beschik, dat de munten en gang-hebbende penningen
op dien voet van weerde blyven, die men hun tot nu toe heeft
gegeven.
Verklaeren dat
alle Jurisdictie van den grooten Raede van Mechelen op onze Provintie
van Vlaenderen nu en voor alsdan ten eeuwigen dage zal onderblyven;
bevelen en gebieden dat dit ons tegenwoordig Manifest gedrukt,
afgekondigd en op alle gewoonelyke plaetsen aengeplakt worde
binnen onze Provintie, en alwaer het noodig mogt zyn, op dat
zig niemand van onwetendheyd zoude konnen bedienen.
Verklaeren nog
aen die van onzen Raede in Vlaenderen, die wy hebben by dezen
tot een Opper-geregtshof (Conseil Souverain) aengestelt; en bevelen
dat een iegelyk die het aengaet, zal stiptelyk agtervolgen den
geheelen inhoud van dit Manifest. Waerom wy deze tegenwoordige
hebben doen teekenen door onzen Raed-Pensionnaris, en met onze
gewoonelyke Wapenen doen zegelen.
Gedaen in onze
Vergaderinge den 4 Jan. 1790.
Was onderteekent
J.F. ROHAERT.
Met dank aan Hendrik
Noordhoek die deze publikatie heeft verzorgd