Inleiding door prof. Matthias E. Storme, voorzitter OVV
op de meeting van het Aktiekomitee Vlaamse Sociale Zekerheid 7 maart 1998.
Waarde vrienden,
Vandaag zijn we hier tezamen om op te komen voor gerechtvaardigde verzuchtingen en eisen van onze Gemeenschap. Vandaag hebben we het niet over luxeproblemen, maar over werkelijke problemen, die diep ingrijpen in het dagelijks leven van vele mensen van onze gemeenschap, de minderbedeelden eerst. Het gaat over ziekte en gezondheid, werk en werkloosheid, bestaanszeker-heid en bestaansonzekerheid. Het gaat over onze opties om gezondheid, werk en bestaansze-kerheid veilig te stellen, dichter bij onze Gemeenschap te brengen en beter te besturen.
Vandaag gaat het niet om holle kreten van anti-nationalisme of emotioneel vasthouden aan oude gewaden. Wij dwingen niemand om zich op te sluiten binnen de grenzen van de eigen horde, wij verbieden niemand om solidariteit te betuigen met wie hij maar wil. Wie estetisch genot wil beleven aan het aanschouwen van het surrealistisch schouwspel van overleefde unitaire strukturen, gunnen we hun pleziertjes. Ze worden er trouwens door diezelfde Vlaamse Gemeenschap die ze uitspuwen voor betaald. Maar de meeste mensen bij ons hebben die luxe niet. Het gaat hier vandaag om hun welvaart en welzijn.
In plaats van slogans geven wij vandaag een rationeel antwoord, dat tevens getuigt van emotionele intelligentie, want de mens leeft niet van brood alleen.
De gemeenschappen bevoegd maken voor de sociale zekerheid vergt geen ingewikkelde strukturen, noch kompromissen - zelfs niet te Brussel. Het vergt enkel politieke wil. Als voorzitter van het OVV, op deze samenkomst van het AK-VSZ, dat in de schoot van het OVV werd opgericht enéén van de meest aktieve pijlers ervan vormt, ben ik ik fier U te melden dat er met zeer grote eensgezindheid door de Vlaamse Beweging een maartoproep wordt gelanceerd aan de Vlaamse partijen om kleur te bekennen op het gebied van de Vlaamse scoiale zekerheid en fiskale autonomie. Vlaamse politici, verstop U niet langer achter denkbeeldige problemen om geen kleur te bekennen. Wij willen weten wie onze stem waard is bij de eerstvolgende verkiezingen.
Omgekeerd roe ik U allen, vrienden, op om eveneens kleur te bekennen op het gebied waar het vandaag op de allereerste plaats om gaat : dat van de ziekteverzekering. Tot 15 maart hebt U nog de tijd om te kandideren voor de ziekenfondsverkiezingen. Tenzij U niet bent aangesloten bij een ziekenfonds dat ondubbelzinnig voor een Vlaamse ziekteverzekering kiest, stel U kandidaat of voer kampanje voor Vlaamsgezinde kandidaten. Maak de ziekenfondsen duidelijk dat Vlaanderen hun unitaire houding niet meer neemt.
De unitaire strukturen zijn door het uiteenliggen van de opvattingen en wensen in Vlaanderen en Wallonië niet meer behoorlijk en demokratisch bestuurbaar. De federale regering, die de verdere staatshervorming voor zich uitschoof onder het mom dat voorrang diende te worden gegeven aan de hervorming van de sociale zekerheid, staat op dat punt nog nergens. Wij weten waarom: de sociale zekerheid behoorlijk hervormen kan niet zonder ze te defederaliseren. Laat deze boodschap hier vandaag weerklinken. Zij die na ons komen zullen ons hopelijk dankbaar zijn, dankbaarder dan omhooggevallen intellektuelen die vergeten dat zij hun ontplooiingskansen te danken hebben aan de lange ontvoogdingsstrijd gevoerd door de Vlaamse beweging.